Column: Allemaal slechte moeders

Voordat ik moeder werd realiseerde ik me niet dat moeders best nare wezens zijn. Moeders zijn namelijk de hele dag bezig met elkaar bekritiseren en veroordelen. Niet altijd in het gezicht maar reken er maar op dat elke ándere moeder het helemaal verkeerd doet. De één geeft teveel suiker aan haar kind, de ander zegt te vaak ‘nee’ (dat is zó negatief), weer een andere, goede moeder zou juist haar kinderen eens wat regels moeten opleggen en de beste vriendin doet het gerust ‘goed hoor maar ik zou mijn kinderen er echt niet zo bij laten lopen’.

Elke moeder is zich er van bewust dat zij een stigma krijgt opgelegd door andere mama’s. Mama’s die op hun beurt ook wel weten dat ze het niet perfect doen maar daar kennelijk zo onzeker van worden dat ze elke vrouw (of man) die het anders aanpakt zullen voorzien van hevige kritiek. Als we nou eens niet zo op elkaar zouden letten werd het moederschap nog leuker en in ieder geval relaxter dan het al is.

We zitten met z’n allen in een zelfde soort situatie en allemaal doen we ons best. Gun de ander eens wat ruimte. Met die kinderen komt het heus wel goed. Ik heb het in een video al eens gezegd maar zolang je kind geen honger heeft, schoon, veilig en blij is doe je het als ouder goed. Kinderen gaan echt niet dood van een keer een snoepje, ze krijgen niet direct gedragsproblemen als ze een middagje tv kijken en jouw regels werken voor een ander kind (en andere ouder) voor geen meter.

We willen allemaal goede moeders zijn (en dat zijn we natuurlijk ook) maar we willen ook allemaal dat anderen ons goede moeders vinden. En een ‘goede moeder’ geeft haar kind geen suiker, laat het geen tv kijken en zorgt voor een goed gestylede outfit. In praktijk is dit natuurlijk totaal niet de essentie van goed ouderschap maar toch hoor ik regelmatig moeders zeggen: ‘thuis krijgt hij geen koekjes hoor’ of ‘haar vader heeft haar aangekleed, dat je niet denkt van eh…’
Maar ik dacht niet ‘van eh…’ Ik dacht eigenlijk helemaal niks want ik was te druk met mijn eigen kind. Toch heb ik mezelf ook wel eens betrapt op een dergelijke opmerking. Ruby mocht van mij een beker limonade op de speelochtend in het buurthuis, tegen een moeder die haar kind water gaf ze ik: ‘thuis krijgt Ruby ook altijd water hoor.’ Het was natuurlijk heel flauw van mezelf om me bij voorbaat al te verdedigen tegenover iemand die ik helemaal niet ken. Dus riep ik er achter aan: ‘maar ze krijgt ook heel vaak limonade, vindt ze heerlijk.’

We leven in een wereld waar kinderarbeid bestaat en erger nog; kinderprostitutie. Dan ga je toch niet lopen zaniken over een moeder die geen biologische, linksdraaiende, zelfgekarnde babyzeep gebruikt?

Zullen we dan maar gewoon afspreken dat we allemáál geweldige moeders zijn en dat we het allemaal op onze eigen manier helemaal goed doen?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *