I (Don’t) heart NYC!

Ok, als ik ooit populair was zou ik met deze post mijn populariteit flink laten dalen. Maar gelukkig heb ik wat dat betreft niets te verliezen. Dus hier gaan we: ik vind New York niet zo heel erg fantastisch. Ik weet dat het heiligschennis is, dat de hele westerse (bloggende-, vloggende- en pinnende-) wereld lyrisch is over deze woonplaats. Toegegeven, het is een fotogenieke stad, je kunt er fijn winkelen (niet mijn hobby), heerlijk eten (wel mijn hobby), de etnische diversiteit is interessant en als je van kunst houdt zijn er heus pareltjes te vinden (ook een heleboel aquarellen van uilen en impressionistische skylines). Maar ik heb er nooit kunnen aarden. Het is me te hip, te pretentieus en te conservatief (het blijft Amerika).

brooklyn_bridge_Mariska_coral_and_crow

In 2007 en 2008 heb ik een poosje in New York City gewoond. Vijf minuten van Manhattan in Astoria Queens. Een leuke wijk en een stuk goedkoper dan Manhattan (maar nog steeds betaalden wij $ 2.700,- per maand voor ons appartement in fucking Queens). De eerste twee weken ging ik elke dag de stad in en ik vond het fijn, gezellig zelfs. Er is een hoop te doen en dus een hoop te eten. Maar na die twee weken was het eigenlijk al genoeg voor mij. Ik heb nog wel fantastische dingen meegemaakt en eerlijk is eerlijk; ik heb een paar geweldige mensen ontmoet. Maar ik ben vooral een heleboel pretentieuze, wereldvreemde en neppe mensen tegen het hippe lijf gelopen.

De eerste keren dat iemand tegen me riep: ‘Oh my god, you’re like, so amazing, you’re like, my new best friend! Let’s hang out together sometime!’
zei ik: ‘Great, when?’
Waarna de ander deed alsof ze me niet gehoord had en me de rest van haar leven vermeed. Het was niet de bedoeling dat ik ook maar iets van wat iemand zei serieus nam. Lastig want wat ik ben zelf wat dat betreft super Hollands, ik zeg wat ik bedoel, rude much?

rockefeller_center_nyc_coral_and_crowMaar het was een ‘voorrecht’ om in New York te wonen dus ik deed mijn best het leuk te vinden.Want toegeven dat het niet zo is, is social suicide. De hele stad loopt vol met mensen die ‘New Yorkertje spelen’ (zwart aantrekken, niet te vrolijk zijn en ALTIJD overal underwhelmed op reageren) want er rust taboe op om te zeggen dat je in New York niet op je plek bent. Je bent dan een loser, een provinciaaltje, je kunt de snelheid van de stad niet bijbenen. Kortom: je bent niet vlot genoeg. Misschien zijn al die dingen van toepassing op mij, soit. Maar ik denk dat het niet alleen aan mij ligt. New York is gewoon heel erg overrated.

En cupcakes zijn niet te vreten. Oh no she didn’t.

Als dit mijn laatste post was dan weten jullie dat ik gevierendeeld ben door New York-evangelisten. Vaarwel wrede wereld.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *